ناشنوایی و اختلال در شنوایی عبارت است از کاهش توانایی یا ناتوانی کامل در شنیدن . ناشنوایی می تواند به علت مشکل در استخوان های کوچک موجود در گوش میانی که صدا را انتقال می دهند یا مشکل در شاخه های عصب هشتم مغزی که صدا را به مغز انتقال می دهند باشد . فقدان شنوایی به تدریج با افزایش سن شما رخ می دهد و پیر گوشی رایج است.
حدود یک سوم از مردم در بین سنین 65 تا 75، درجه ای از فقدان شنوایی را دارند.
برای افرادی که بیش از 75 سال سن دارند، این آمار بیشتر است.
فقدان شنوایی به عنوان یکی از سه نوع زیر تعریف می شود:
پیری و قرار گرفتن در معرض صداهای بلند هر دو در از دست دادن شنوایی نقش دارند.عوامل دیگری مانند موم زیادی گوش نیز می تواند به طور موقت میزان شنوایی شما را کاهش دهند.شما می توانید انواع مختلف از دست دادن شنوایی را معکوس کنید.
با این حال، شما و پزشک تان و یا یک متخصص شنوایی می تواند گام هایی را برای بهبود آنچه می شنوید، انجام دهید.
نشانه ها و علائم فقدان شنوایی ممکن است شامل موارد زیر باشند:
_شنیدن مبهم حرف زدن و صداهای دیگر
_مشکل در درک کلمات، به خصوص از پشت سر و صدای پس زمینه و یا در میان جمعیت
_اختلال در شنیدن حروف صامت
_اغلب به دیگران می گویند که آهسته صحبت می کنند، به وضوح و با صدای بلند صحبت کنید
_نیاز به بالا بردن صدای تلویزیون یا رادیو
_عدم شرکت در گفتگوها
_اجتناب از برخی کارهای اجتماعی
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر فقدان ناگهانی شنوایی داشته باشید، به خصوص در یک گوش، به دنبال توجه فوری پزشکی باشید. اگر مشکل شنوایی در زندگی روزمره تان مشکل ایجاد کرده باشد، با پزشک خود صحبت کنید.
فقدان شنوایی مربوط به سن به تدریج رخ می دهد، بنابراین ممکن است اول متوجه آن نشوید.
از دست دادن شنوایی می تواند در درجات مختلفی از جمله خفیف، متوسط، متوسط رو به جدی، جدی یا عمیق تجربه شود. علاوه بر این، این فقدان می تواند بسته به گام ها یا فرکانس ها متغیر باشد.
یک سری از تست های شنوایی می توانند میزان تلفات شما را در مقایسه با میانگین بسیاری از شنوندگان بزرگ سال دیگر با شنوایی عادی مشخص کنند.
حجم صداهایی که می شنوید در دسی بل (dB، 15 - 20 ) دسیبل است که نرم ترین نجوا و 120 دسیبل موتور جت است.
آرام ترین صدایی که یک نفر می تواند بشنود، آستانه نامیده می شود.
آستانه شنوایی عادی برای بزرگسالان در دامنه فرکانس های تست شده 0 - 25 دسیبل در نظر گرفته می شود. تست گفتار نیز به عنوان بخشی از این سری ارزیابی ها انجام می شود و به ارزیابی سطوح کلماتی خاص کمک می کند که شما می توانید به وضوح بشنوید.
این تست ها می توانند به تعیین نوع از دست رفتن شنوایی شما کمک کنند که می تواند به صورت رسانا، حسن نگر بودن و یا مخلوط طبقه بندی شود.
زمانی که یک مشکل با صدا در گوش داخلی و یک سازه به نام حلزون گوش وجود دارد، فقدان شنوایی هدایت کننده رخ می دهد.مشکل رخ داده، ممکن است در مجرای گوش، پرده گوش
(غشای تمپانیک) یا گوش میانی (اسفنج ها و لوله استاش) باشد.
گوش درونی و عصب شنوایی در این نوع از فقدان شنوایی دست نخورده باقی می مانند.علائم از دست دادن شنوایی هدایت کننده شبیه به انواع دیگر است، با این حال افراد ممکن است از صداهایی که آرام یا بسیار ساکت هستند، شکایت کنند.
برخی علل فقدان شنوایی هدایت کننده می تواند شامل موارد زیر باشد:
_عفونت های گوش میانی یا بیرونی
_انسداد کامل با موم گوش
_زوال استخوان های گوش میانی (اسفنج ها)
_اتوسرلوزیس، تثبیت استخوانچه
_سوراخ شدن غشا تیمپانیک یا حفره ای در پرده گوش
_عدم حضور گوش بیرونی و یا ساختار گوش میانی
از دست دادن شنوایی ممکن است موقت یا دائمی باشد که به منبع مشکل بستگی دارد. مدیریت پزشکی می تواند در برخی موارد از دست دادن شنوایی را اصلاح کند، در حالی که ابزار شنوایی ممکن است گزینه درمانی توصیه شده در موارد طولانی مدت یا دائمی باشد.
وبلاگ آخرین خبرهای علمی و پزشکی
